2010/Jan/21

"เฮ้ยมึง กูอยากทำหนังสั้นว่ะ"
(เพื่อนปรายตามามองด้วยหางตา) "แล้วไง?"
"มึงช่วยกูหน่อยดินะ กูทำคนเดียวไม่ได้"
(กลอกตาขึ้นด้านบน พร้อมถอนหายใจ) "แล้วไง?"
"พระเอกหล่อนะมึง กูหาคนเล่นได้แล้ว"
(ตาโต รังสีหื่นแผ่ซ่าน) "เหรอ โอเค เดี๋ยวกูช่วย" 
"อีปลวก!"

จากบทสนทนาข้างต้น โปรเจ็กต์หนังสั้นก็ก่อตัวขึ้น
เอาวะ มีสองคนแล้วนับพระเอก-นางเอกเป็น 4
(เวลาไม่ได้เข้าฉากจะให้มาช่วยแบกของ 55)
กลับบ้านมานั่งทำเช็คลิสต์ว่าเราต้องเตรียมอะไรบ้าง

พล็อต+บท : มีอยู่ในหัวเป็นร้อย นั่งเขียนสองสามคืนก็เสร็จ
นักแสดง : หายห่วง รอบตัวมีแต่คนหน้าตาดี (กูแย่อยู่คนเดียว)
กล้อง : มีแฮนดี้แคม ให้มันรู้ไปสิว่าแฮนดี้แคมจะทำหนังสั้นไม่ได้
โลเกชั่น : มีรุ่นพี่รู้จักเจ้าของร้านกาแฟ สบายมาก
ตัดต่อ : อย่างน้อยก็ใช้ Windows Movie Maker เป็นล่ะวะ
ไมค์บูม : ไม่จำเป็น ใช้เครื่องเล่น mp3 อัดเอา
ไฟ : ถ่ายกลางวันสิ แดดเปรี้ยง
ตังค์ : เอ่อ.... (เหงื่อผุด เส้นเครียดขึ้นตรงขมับ) เดี๋ยวขอแม่เอา

เห็นมะ ยากตรงไหนทำหนังสั้นง่ายจะตาย
ด้วยความคิด โง..เอ๊ะ ความคิดตื้นๆ ของตัวเองก็คิดได้แค่นี้
แต่นั่นล่ะ, ตอนยังไม่ได้เริ่มลงมืออะไรมันก็ดูง่ายไปหมด
แต่ในความเป็นจริงแล้ว...

พล็อต+บท (สองอาทิตย์ผ่านไปยังเขียนไม่เสร็จ)
เป็นอะไรที่ยุ่งยากซับซ้อนมากกกกกกกก....(เติมได้อีก)
ด้วยความที่ไม่ได้เรียนมาและไม่มีความรู้ (โง่นั่นเอง)
เลยคิดภาพบทเป็นประมาณเรียงความสองหน้ากระดาษ A4 จบ
แต่พอได้ไปศึกษาเข้าจริงๆ ถึงกับเอามือทาบอกแล้วร้องอุทานว่า -โอแม่เจ้า-
ทั้ง Research, Synopsis, Screenplay บลาๆๆ เยอะแยะไปหมด
โห มันยากกว่าที่คิดมากเลยครับ รายละเอียดเยอะมาก
บทสำคัญที่สุดจริงๆ ครับ และผมก็ค่อนข้างซีเรียสกับมันมากด้วย
โอเค ถึงแม้จะเป็นการทำหนังสั้นครั้งแรกและต้นทุนต่ำตุ๋ยมหาศาล
แต่เราก็อยากทำให้มันออกมาดีที่สุดใช่มะ (ใช่)
นั่นล่ะ ตอนนี้ก็ตึกแหง็กอยู่กับบทนี่แหละครับ แก้เป็นสิบรอบแล้ว

นักแสดง (ยังหาพระเอกไม่ได้เลยว่ะครับ)
แต่อันนี้ไม่ซีเท่าไร ยังหาไปได้อีกเรื่อยๆ
ประกาศซะเลย รับสมัครพระเอกนะครับ สนใจ ems มาโลด
คุณสมบัติ : หน้าตาธรรมดาค่อนไปทางดี (แปลว่าหน้าตาดีนิดๆ)
ส่วนสูง :  175 ขึ้นไปครับ (เดี๋ยวเตี้ยกว่านางเอก)
ตุ๊ดแอ๊บแมนได้มั้ย? : ถ้าคิดว่าแอ๊บได้ ไม่หลุดก้อยเด้งก็ติดต่อมาฮ่ะ
ขอแค่นี้แหละพระเอกหนังผม อย่างอื่นฝึกกันได้

กล้อง (แฮนดี้แคมจะไหวเหรอแก?)
งานเข้าเป้งใหญ่เลยพอได้ยินประโยคนี้
ถ้าถามว่าถ่ายได้มั้ย ถ่ายน่ะถ่ายได้
แต่ภาพที่ออกมามันจะไม่คม ไม่มี depth น่ะสิ
และด้วยนิสัยสันดานส่วนตัวที่ชอบทำอะไรให้ดีที่สุด
เลยถึงกับกุมขมับนอนตีนก่ายหน้าผาก
ถ้าถึงกับต้องเช่ากล้อง DV.........ขอแม่ละกัน

โลเกชั่น (ร้านกาแฟที่จะไปใช้ กำลังจะเซ้ง)
นี่มันปีชงกูรึไงวะเนี่ย -*-
จู่ๆ ร้านกาแฟที่เล็งไว้ เจ้าของจะเซ้งร้านสิ้นเดือนนี้ซะงั้น
แล้ว Timeline ที่วางไว้จะเปิดกล้องต้นเดือน มี.ค.
อะ ไม่เป็นไร ตอนนี้ใช้นางเอกไปหาร้านกาแฟมา 55
เวลาเปิดกล้องยังอีกยาวนาน ชิลชิลลลลล

นี่ยังแค่ยกตัวอย่างมาส่วนหนึ่งนะ
ความจริงยังมีปัญหาอีกร้อยแปดที่เกิดขึ้น (และที่กำลังจะเกิด)
แต่ไม่เป็นไรครับ ตั้งท่าตั้งกระสอบทรายกั้นไว้แล้ว
ตั้งหน้าตั้งนมสู้กันเต็มที่ เพราะกองถ่ายนี้...งบน้อย 55 (ทำใจ)
ทุนเท่าที่มีก็ทุน พกมก. (พ่อกูแม่กู)

เลยมาเขียนบล็อคบันทึกไว้ครับ
ว่าการทำหนังสั้นครั้งแรกของตัวเองจะเป็นยังไงบ้าง
และให้คนที่เข้ามาอ่านช่วยเป็นสักขีพยาธิด้วย ว่าผมจะทำหนังสั้น
ถ้าเกิดสามเดือนผ่านไปโปรเจ็กต์มันหายไปดื้อๆ เงียบกริบเหมือน Red shoes
อนุญาตให้อีเมลมาด่าได้ตามสะดวก และใช้ภาษาหยาบคายได้เต็มที่ครับ

เอาไว้จะมาอัพเดทเพิ่มเร็วๆ นี้ครับว่าคืบหน้าอย่างไรบ้า
 

ปล. ทิ้งท้ายไว้กับรูปบทที่เขียนเท่าไรก็ไม่เสร็จสักที -_-" 

Comment

Comment:

Tweet


อ่ะ !! อย่างแรกเลย
โอ้วววววววววว ทูนหัวอัพบล็อกแว้วววววcry
ตอนแรกที่รู้โปรเจ็คของทูนหัว อีฟก็นึกว่า
มีทีมมากมาย และพร้อมพรั่งไปด้วยอุปกรณ์
แต่พอมาอ่านบล็อกทูนหัววันนี้ ฮ่าๆๆๆๆๆ
โอเค ซึ้ง sad smile

แหม่ น่าจะรับสมัครนางเอกเนอะ เสี๊ยดาย
ไม่น่ารีบหานางเอกก่อนเล้ย
อีฟอยู่นี่ทั้งคนก็ไม่ม๊อง ฮ่าๆๆๆๆๆ

อ่านมาทั้งหมด ชอบอยู่อย่างเดียว ทุน พกมก
ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ open-mounthed smile open-mounthed smile open-mounthed smile

ยังไงก็เอาใจช่วยนะ ทูนหัวสู้ๆๆๆๆ
double wink
#1 by สส.eVeZaa At 2010-01-21 12:23,